مطلب فعلی :

SSD در برابر HDD؛ کدامیک و چرا؟

رفتن به بالا

ورود به ترنجی

ثبت نام در ترنجی

SSD در برابر HDD؛ کدامیک و چرا؟

مصطفی عباسی

نوشته

1 سال قبل

۱۲ دیدگاه

ترنجی

سبکی نو در دنیای دیجیتال
گوشی الجی K10

درایو های حالت جامد(SSD) و هارد دیسک‌ها دو مورد از مرسوم‌ترین ابزار ذخیره‌سازی اطلاعات هستند؛ در درون این وسایل حافظه‌های NVM وجود دارد، این نوع از حافظه‌ها برخلاف حافظه‌های non-NVM (مانند حافظه‌های رم) قادر به نگه‌داری داده‌ها حتی پس از قطع جریان برق هستند. مدت طولانی است که هارد دیسک‌های معمولی معرفی شده‌اند اما در چندین سال اخیر نوع جدیدی از حافظه‌ها به بازار آمده‌اند که به درایو های حالت جامد یا SSD معروف هستند. هرکدام از این ابزار ذخیره‌سازی اطلاعات مزایا و معایب مربوط به خود را دارند و در مطلب پیش‌رو می‌خواهیم به مقایسه درایو های حالت جامد و هارد دیسک‌ها بپردازیم.

با ترنجی همراه باشید.

روش کار هر ابزار و تاثیر آن در حجم و کارایی

در هارد دیسک‌ها برای ذخیره‌سازی‌ اطلاعات از روشی سنتی استفاده می‌شود؛ اساس کار این روش به این صورت است که یک هد بر روی تعدادی پلاتر با ظرفیت معین حرکت می‌کند و اطلاعات را با کمک خاصیت مغناطیسی بر روی پلاتر می‌نویسد. در مقابل درایو‌های حالت جامد از روشی نوین‌ بهره می‌برند و به‌وسیله حافظه‌های فلش NAND داده‌ها را مورد بازبینی قرار می‌دهند؛ یک حافظه NAND از تعداد بسیار زیادی سلول تشکیل شده‌است و هر سلول در برگیرنده تعدادی اطلاعات است که در بلاک‌های آن “بر خلاف هارد دیسک‌ها” داده‌ها  به‌صورت “خاموش” و “روشن” نوشته می‌شود.

در حال حاضر شما می‌توانید هارد دیسک‌هایی را با حجم حتی تا ۱۰ ترابایت در بازار پیدا کنید اما در دنیای SSDها به ناچار باید با ظرفیت کمتر “حداکثر ۴ ترابایت” دست و پنجه نرم کنید و این هم به دلیل ساختار محدود این نوع از حافظه‌های نسبتاً نوپا است.

shutterstock_120349279-2-640x640هم‌اکنون هارد دیسک‌های چند صد گیگابایتی به استانداردی برای لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌ها تبدیل شده‌اند و تقریباً اغلب محصولات موجود در بازار با این نوع از حافظه‌ها عرضه می‌شوند؛ در هارد دیسک‌ها قابلیت خواندن/نوشتن نزدیک‌به بی‌نهایت است ولی درایو‌های حالت جامد عمر محدودی را دارند و همچنین از قیمت بالا و ظرفیت پایین نیز رنج می‌برند.

سرعت، ابعاد و عمر مفید

در هارد دیسک‌ها همانطور که گفته شد خواندن/نوشتن اطلاعات از حرکت هد بر روی پلاتر حاصل می‌شود، داده‌های گوناگون در مکان‌های مختلف پلاتر قرار دارند و دسترسی به ‌آن‌ها توسط هد و در مدت زمان کم کاری بسیار سخت است و به همین دلیل سرعت هارد دیسک‌های مکانیکی نسبت به درایو‌های حالت جامد کمتر است؛ با گذشت زمان و اضافه شدن اطلاعات بر روی هارد دیسک، خواندن آن‌ها توسط هد سخت‌تر نیز می‌شود و این عاملی است که HDD ها را کندتر و کندتر از قبل می‌کند.

درایو‌های حالت جامد تلاش کرده‌اند که از این مسئله نجات یابند؛ با وجود سلول‌ در این نوع حافظه‌ها “تکه تکه” شدن فایل‌ها در درایو‌های حالت جامد معنی ندارد و SSDها قادر به خواندن/نوشتن داده‌ها و برنامه‌ها با سرعتی بسیار بالا حتی با وجود چند قسمتی بودن آنان نیز هستند.

ssd-controller-hyperstدر درایوهای حالت جامد برای اعمال تغییرات در هر سلول از الکترونی منحصر به‌فرد استفاده می‌شود و در طول زمان و با انجام مکرر این عمل، بازدهی SSD به‌شدت کاهش پیدا می‌کند؛ البته در بیش‌تر موارد جای نگرانی نیست و این کاهش بازده به حدی نیست که شما را از لذت لود سریع نرم‌افزار‌ها محروم کند!

به‌خاطر داشته باشید که هارد دیسک‌ها نیز همیشه از خطرات احتمالی در امان نیستند و ممکن است با افتادن نوت‌بوک از دست یک شخص، اولین قسمتی که در آن آسیب ببیند هارد دیسک آن باشد؛ همانطور که گفته‌‌شد به دلیل ساختار مکانیکی این نوع از حافظه‌ها در آن‌ها از هد استفاده شده‌است، در حالت عادی فاصله میان هد و پلاتر یک رقم معین است اما با لرزش‌های شدید ممکن است این فاصله از بین برود و هد سطح پلاتر را مخدوش کند که این خود آغازگر روند تدریجی و یا سریع مرگ یک HDD است.

openpc-640x640در درایو‌های حالت جامد آسیب‌های ناشی از لرزش ناگهانی تقریباً صفر است؛ علاوه بر نبود قطعات مکانیکی در SSDها، کمتر بودن میزان تولید گرما و پایین‌تر بودن مصرف انرژی نیز دست به دست هم داده‌اند تا این حافظه‌های نوپا را بیش از پیش برای نوت‌بوک ها و دیگر دستگاه‌های قابل حمل ضروری سازند. این قطعات افزون بر مزایای ذکر شده، خوبی‌های دیگری را نیز دارند که عملکرد کم‌صدا، ابعاد کوچک، مقاوم‌بودن در برابر شوک و تا حدی مایعات جزو این موارد هستند.

“فرم فاکتور” یا ابعاد مورد دیگری است که SSDها و HDDها در آن با هم تا حدودی تفاوت دارند؛ اغلب هارد دیسک‌ها در ابعاد ۳.۵ اینچی عرضه می‌شوند می‌شوند و نوع ۲.۵ اینچی آن‌ها رواج کمتری دارد و در برخی وسایل مانند تبلت‌های هیبریدی و  نوت‌بوک‌ها استفاده می‌شود. SSDها بر خلاف هارد دیسک‌های مکانیکی فقط در ابعاد ۲.۵ اینچی تولید می‌شوند و بالطبع وزن کمتری را نیز نسبت به مدل‌های مشابه دارا هستند.

توجه داشته‌باشید که شما می‌توانید به وسیله یک “براکت” از یک هارد دیسک و یا درایو حالت جامد ۲.۵ اینچی، گونه ۳.۵ اینچی آن را به وجود آورید و در محفظه کازه “معادل فارسی کلمه کیس” خود قرار دهید.

قیمت

همانطور که اشاره شد شما باید برای خرید یک SSD با حجم مشابه نسبت به هارد دیسک‌ها چندین برابر آن مبلغ را پرداخت کنید، در زمان نگارش این مطلب درایوهای حالت جامد با ظرفیت ۴ ترابایت و هارد دیسک‌هایی با ظرفیت حداکثر ۱۰ ترابایت موجود هستند. چنین قطعاتی با این ظرفیت بالا قطعاً برای کاربران عادی ساخته نشده‌اند، مصرف‌کنندگان نهایی معمولاً به دنبال درایوهای حالت جامد با ظرفیت بین ۱۲۸ تا ۵۱۲ گیگابایت و هارد دیسک‌هایی بین ۵۱۲ گیگابایت تا ۲ ترابایت هستند.

shutterstock_206658496-640x640شاید شما از خود بپرسید که چرا من باید برای یک درایو حالت جامد هزینه بیش‌تری را نسبت به یک هارد دیسک با همان ظرفیت پرداخت کنم؟ جواب واضح است! در واقع شما با خرید یک درایو حالت جامد بر روی مواردی همچون سرعت بالاتر ذخیره‌سازی، کارآمدتر بودن و در نهایت قابل اطمینان بودن این نوع از حافظه‌ها سرمایه‌گذاری کرده‌اید. اگر شما در حال خرید یک نوت‌بوک و یا رایانه‌ای قابل حمل هستید پس بدون شک باید به دنبال استفاده از درایوهای حالت جامد باشید چرا که در نوت‌بوک‌ها مصرف انرژی کمتر و قابل اطمینان بودن ابزار ذخیره‌سازی اهمیت به‌سزایی دارد. از طرفی اگر شما در حال خریداری یک سیستم ثابت هستید و قرار است کار هایی روزانه را با آن انجام دهید بهتر است که در آن از یک هارد دیسک استفاده کنید. البته در تمامی موارد با توجه به بودجه انتخاب یک درایو حالت جامد با ظرفیت مناسب در اولویت قرار دارد.

با گذشت زمان و ابداع راهکار‌های جدید برای تولید انواع درایو حالت جامد، ظرفیت آنان افزایش یافته و به همین منوال از قیمت آنان کاسته می‌شود تا جایی که دیگر رقبتی برای خرید یک هارد دیسک سنتی باقی نمی‌ماند! کاربرانی هستند که در کنار سرعت بالا نیاز به فضای ذخیره‌سازی زیادی نیز دارند، اگر شما هم از آن دسته افراد هستید باید به فکر حافظه‌هایی که در ادامه معرفی می‌شود، باشید.

درایوهای حالت جامد اکسترنال و دیسک‌های هیبریدی

اگر به درایو‌های حالت جامد علاقه دارید اما به دلایلی مانند قیمت زیاد و ظرفیت پایین نمی‌توانید آن‌ها را خریداری کنید باید به دسته‌ی جدیدی از حافظه‌ها به نام SSHDها یا دیسک‌های هیبریدی رجوع کنید؛ این حافظه‌ها اغلب از ترکیب یک هارد دیسک مکانیکی با ظرفیتی در حدود ۱ الی ۲ ترابایت و یک فلش NAND با ظرفیتی کم تشکیل شده‌اند. در این حالت حافظه الکترونیکی NAND که به خودی خود می‌تواند نقش یک درایو حالت جامد جداگانه را داشته‌باشد نقش کش(Cache) هارد دیسک را به عهده می‌گیرد.

urlپرونده‌هایی که ما با آن‌ها زیاد سر و کار داریم به‌طور “خودکار” در حافظه NAND ذخیره می‌شود و بدین ترتیب با سرعت بالاتری نسبت به پرونده‌های دیگر که در هارد دیسک ذخیره شده‌اند، اجرا می‌شوند؛ قطعاً سرعت این حافظه کمتر از درایوهای حالت جامد عادی می‌باشد اما مشکلاتی را مانند ظرفیت کم و قیمت بالای آنان را تا حدودی حل می‌کند.

راهکار دیگری که در بسیاری از رایانه‌های رومیزی و نوت‌بوک‌ها مورد استفاده قرار گرفته است، قرار دادن یک درایو حالت جامد در کنار یک هارد دیسک مکانیکی به‌صورت جداگانه است؛ در این راهکار پرونده‌های ضروری و پرکاربرد توسط کاربر و به‌صورت “دستی” در درایو حالت جامد ذخیره می‌شود و پرونده‌های حجیم و غیرضروری در هارد دیسک قرار می‌گیرد، با این روش شما از سرعت SSD و هم از ظرفیت HDD بهره‌ می‌برید اما باید فضای کافی را برای نصب دو حافظه مختلف داشته‌باشید. گزینه در دسترس دیگری نیز وجود دارد که آن هم استفاده از درایوهای حالت جامد اکسترنال و یا یک هارد دیسک اکسترنال است؛ شما می‌توانید این حافظه‌ها را از طریق پورت USB و یا اترنت به رایانه و نوت‌بوک خود متصل کنید و فایل‌های حجیم خود را در آن ذخیره کنید.

shutterstock_174566747-640x640در آخر شما باید با توجه به خواسته‌های خود مانند ظرفیت بالا، سرعت بالا و یا هر چیز دیگری حافظه مناسب خود را انتخاب کنید و آن را برای رایانه خود برگزینید.

دیدگاه شما چیست؟ خرید کدام یک از حافظه‌های بالا را مناسب‌تر ارزیابی می‌کنید؟

[button url=”http://www.digitaltrends.com/computing/solid-state-drives-vs-hard-disk-drives/” postid=”” style=”btn-default” size=”btn-default” target=”_self” fullwidth=”false”]Digital Trends[/button]

آخرین دیدگاه ها

  1. hamidreza گفت:

    بسم الله الرحمن الرحیم
    أَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

    سلام خیلی ممنون
    واقعا مقاله مفیدی بود
    فقط دلیل تکه تکه شدن فایلها توی بلاکهای هارددیسک چی هست که بعد از یه مدت کپی و حذف فایلها اتفاق میفته و مجبوریم از برنامه defrag استفاده کنیم؟ یعنی چرا مثل قبل قرار نمیگیرن و تکه تکه میشن؟
    انشاءالله سربلند باشید

    • مصطفی عباسی مصطفی عباسی گفت:

      درود بر شما
      دوست خوبم، نکته‌ای که در ابتدا باید بهش اشاره کنم اینه که هارد دیسک‌ها فاقد بلاک هستند و دارای محفظه‌هایی به نام سکتور هستند که برای ذخیره داده‌ها به کار میره.
      دلیل این امر نبود قطعات پیشرفته در هارد دیسک‌ها هست؛ در هارد دیسک‌ها کنترلر “قطعه‌ای که تنظیم ورودی و خروجی داده‌ها رو بر عهده داره” بسیار ضعیف تر از درایو های حالت جامد هست و فایل های منفرد رو نمیتونه شناسایی کنه و در نتیجه هر تکه از اون رو در یک قسمت قرار میده.
      در درایو های حالت جامد این عمل کمتر اتفاق میفته و این حافظه دقت بیشتری رو تو شناسایی انواع فایل ها داره؛ البته باز هم این اتفاق در این حافظه رخ میده اما کمتر ولی موضوعی که هست اینه که حتی تکه تکه شدن فایل ها هم به دلیل ساختار این حافظه تاثیر شگرفی توی سرعت اون نداره.
      موفق باشید :rose:

      • hamidreza گفت:

        ممنون
        فقط یه سوال چرا تکه های همون فایل رو پشت سر هم قرار نمیده که بعد از پاک کردن همشون از یک جا پاک بشن و دوباره تکه های فایل بعدی که مثلا کپی میشه , جای قبلی قرار بگیره؟
        این به خاطر همون کنترلر هست که نمیتونه هوشمند عمل کنه و تکه ها رو جاهای مختلف پخش میکنه؟

      • مصطفی عباسی مصطفی عباسی گفت:

        بله تا حدودی درسته به دلیل کنترلر ضعیف به درستی نمیتونه این عمل رو انجام بده و در کل در این مورد نقطه ضعف های زیادی داره.
        البته با اومدن سیستم عامل های پیشرفته تر و نرم افزار های جدید این مورد کمتر پیش میاد.

      • Ari khan گفت:

        اقای عباسی یه سوال چرا این موضوع تو لینوکس اتفاق نمیافته و به defragنیازی نیست؟؟؟

      • مصطفی عباسی مصطفی عباسی گفت:

        سلام دوست خوبم
        در بعضی از توزیع های لینوکس و سیستم عامل های جدیدتر مایکروسافت مثل ویندوز ۸ و بعد از اون عمل دیفرگمنت به طور خودکار و در یک بازه زمانی مشخص انجام میشه و به همین دلیل این مشکل کمتر به چشم میاد.
        در واقع این سیستم عاملا عمل دیفرگمت رو به صورت خودکار انجام میدن هر چند ابزار دستی هم برای این کار براشون وجود داره. :rose:

    • Ari khan گفت:

      ممنون :rose:
      ولی من تو اوبونتو برنامه ای واسه defragندیدم! :scratch:

    • darklight گفت:

      در شرایطی مقدار زیادی از این فرگمنت شدن داده ها روی هارد غیر قابل اجتناب هست و حتی با وجود کنترلرهای پیشرفته هم این موضوع قابل حل نیست … مثلا فرض کنید شما هاردتون رو تازه خریدید و هزاران فایل کم حجم مثلا کمتر از ۱۰ مگابایتی رو روی اون کپی کردید… در این حالت هارد به خوبی تمام اطلاعات رو به جای مناسب خودشون انتقال میده و پشت سر هم همه رو در فضاهای خودشون قرار میده … با این کار ظرفیت هارد شما پر شده … حالا شما از یکی از دوستانتون یک فیلم با کیفیت بلوری و حجم ۲۵ گیگابایت می گیرید و تصمیم می گیرید که اون رو روی هاردتون کپی کنید. برای اینکار ابتدا به سراغ فایلهای قبلی می رید وتعداد زیادی از اون ها رو که احساس می کنید لازم ندارید رو پاک می کنید تا فضا خالی بشه … اما نکته اینجاست که این فضاهای خالی که در مجموع قراره اون فیلم رو روی خودشون ذخیره کنند در اصل قسمت های چند مگی جدا از هم هستند و فایل فیلم شما یک فایل چند گیگی و در نتیجه بعد از کپی کردن فیلم بر روی هارد در واقع فایل شما به چند هزار قطعه چند مگی تبدیل شده که این موضوع اجتناب ناپذیره اما راه حل اون در استفاده از defrag هست که خوب گاهی خود سیستم به صورت اتوماتیک این کار رو انجام میده و گاهی هم خود شما به صورت دستی … ولی نکته مهم اینکه که تفاوتی در نوع هارد و سیستم عامل شما در این موارد وجود نداره و این اتفاق در هر صورت رخ خواهد داد….
      البته به قولی این سناریو یکی از بدترین حالات ممکن هست و حالات بسیار زیاد دیگری که باعث فرگمنت شدن میشه هم وجود داره که جلوگیری از اون توسط سیستم عامل ها و سخت افزارها غیر ممکنه و تنها بعد از چنین واقعه ای می تونن با defrag کردن مشکل رو برطرف کنند…. اونم در صورتی که شرایط برای این عمل فراهم باشه چون خود این عمل یک سری پیش نیازهایی از جمله مقدار معینی فضای خالی بر روی هارد داره.
      (در این پست منظور از هارد هم HDD و هم SSD بوده است)

  2. AmirReza-SHR گفت:

    خیلی خوب بود آقای عباسی :bye: :bye:

  3. younes118 گفت:

    در کل به نظر من این دو نوع هارد اصلا با هم قابل مقایسه نیستن ، من خودم ۴ تا دستگاه دارم (آیمک ، مک بوک پرو ، مک مینی ، مینی کیس اچ پی )
    در سفر قبلیم به دبی تونستم چند تا هارد اس اس دی با عمر بالا بخرم ، دست دوم اما سالم و تمیز
    ۲ عدد ۱۲۸ سامسونگ
    ۲ عدد ۱۶۰ اینتل
    الان این هاردها رو جایگزین قبلیا کردم و اونارو اکسترنال کردم واسه حجم زیادشون و اصلا دیگه دوست ندارم با هارد معمولی کار کنم و اصلا قابل مقایسه نیست سرعتشون
    فقط یه مشکل دارم : آیمکم چون باید ۲ تا سیستم عامل مک و ویندوز رو داشته باشم با هارد ۱۲۸ نمیتونم کنار بیام
    شنیدم مدلهای جدیدش دوتا هارد دارن ، آیا منم میتونم روی آیمکم ۲ تا هارد داشته باشم ؟ یکی اس اس دی واسه سیستم عامل و یکی معمولی ؟ یا باید همینجوری با اکسترنال ازش استفاده کنم ؟

  4. md4956 گفت:

    ۱۰۰% سولید .. خیــلی بهتر از هارد هست .. پیشنهاد من : ۲۵۶ گیگ سولید اینترنال، ۱-۴ ترا هم هارد، اکسترنال

    پ.ن: خودم ۲۵۶ سولید و ۱ هارد باهم دارم، فوق العاده هست اینجوری

دیدگاه خودتان را بنویسید

ابتدا وارد شوید تا بتوانید دیدگاهی ارسال کنید