ناسا درحال توسعه یک پردازنده هوش مصنوعی نسل بعد است تا به فضاپیماها کمک کند در اعماق فضا بهطور خودمختار عمل کنند. نتایج اولیه آزمایشها عملکردی بهمراتب بالاتر از سختافزار محاسباتی فعلی فرازمینی نشان میدهد. این تراشه جدید با کدنیم پروژه محاسبات فضایی با عملکرد بالا (HPSC) شناخته میشود و قرار است جایگزین نیمههادیهای قدیمیتر مورد استفاده در الکترونیکهای درجه-فضایی فعلی شود و ماموریتهای پیشرفته را قدرت بخشد. ناسا ادعا میکند این تراشه میتواند تا ۱۰۰ برابر بهتر از سختافزار فعلی عمل کند.
🔹ناسا درحال توسعه تراشه HPSC است که میتواند تا ۱۰۰ برابر بهتر از سختافزار فضایی فعلی عمل کند و نتایج اولیه عملکردی بیش از ۵۰۰ برابر تراشههای متمرکز بر فضای کنونی را نشان میدهد.
🔹این تراشه «کم-خطا، انعطافپذیر و بهشدت با عملکرد بالا» توصیف شده و برای مقاومت دربرابر تشعشعات الکترومغناطیسی شدید و تغییرات دمایی سخت در اعماق فضا طراحی شده است.
🔹آزمونهای استرس در تأسیسات JPL تحت حمایت مالی ناسا درحال انجام است و توجه ویژهای به نحوه عملکرد تراشه HPSC در طول فرودهای چالشبرانگیز سیارهای میشود.
🔹این تراشه خودمختاری فضاپیما را با تحلیل علمی سریعتر از طریق هوش مصنوعی داخلی (Onboard AI) تقویت میکند و به فضاپیماها امکان میدهد خطرات غیرمنتظره را مدیریت کنند و زمانی که ارتباط با ایستگاههای کنترل زمینی با تأخیر مواجه است، بهتر عمل کنند.
این تراشه برای مقاومت دربرابر شرایط سخت اعماق فضا طراحی شده است. این تراشه خودمختاری فضاپیما را با فعالسازی تحلیل علمی سریعتر از طریق هوش مصنوعی داخلی (Onboard AI) تقویت خواهد کرد.
این تراشه «کم-خطا، انعطافپذیر و بهشدت با عملکرد بالا» توصیف شده است. ناسا ادعا میکند این تراشه میتواند تا ۱۰۰ برابر بهتر از سختافزار فعلی عمل کند. نمونههای اولیه درحال گذراندن آزمونهایی هستند که شرایط سخت و پُر از تشعشع در فضای بیرونی را شبیهسازی میکنند.
این تراشه باید دربرابر تشعشعات الکترومغناطیسی شدید و تغییرات دمایی سخت مقاومت کند. برای مثال، ناسا توجه ویژهای به نحوه عملکرد تراشه HPSC در طول فرودهای چالشبرانگیز سیارهای دارد.
آزمونهای استرس در تأسیسات JPL تحت حمایت مالی ناسا درحال انجام است. آژانس فضایی فدرال میگوید نتایج اولیه مثبت بوده و عملکرد پردازنده ظاهراً بیش از ۵۰۰ برابر تراشههای متمرکز بر فضای فعلی است. از مزایای این تراشه میتوان به این اشاره کرد که فضاپیماهای آینده قادر خواهند بود خطرات غیرمنتظره را مدیریت کنند.
آنها همچنین زمانی که ارتباط با ایستگاههای کنترل زمینی با تأخیر مواجه است، بهتر عمل خواهند کرد. JPL با Microchip Technology Inc. همکاری میکند و تراشههای نمونه قبلاً تولید شدهاند. محصول نهایی همچنین بهطور بالقوه در مریخنوردها، ماهوارهها و کاوشگرهای اعماق فضا استفاده خواهد شد.
بهنظر شما آیا پردازندههای هوش مصنوعی نسل بعد میتوانند عصر جدیدی از اکتشافات فضایی خودمختار را رقم بزنند یا محدودیتهای فیزیکی و مهندسی همچنان چالشهای بزرگی باقی خواهند ماند؟