گزارشهای قبلی نشان میدادند که OpenAI درحال بررسی سختافزارهایی مانند هدفونهای متمرکز بر هوش مصنوعی و احتمالاً یک گوشی هوشمند است که با همکاری شرکتهایی مانند مدیاتک و کوالکام توسعه مییابد. اکنون تحلیلگر سرشناس، مینگ-چی کو (Ming-Chi Kuo)، جزئیات عمیقتری درباره یک گوشی هوشمند اختصاصی عامل هوش مصنوعی (AI Agent Smartphone) منتشر کرده که شامل زمانبندی، مشخصات فنی و استراتژی کلی پشت این پروژه بلندپروازانه است.
🔹شرکت OpenAI ممکن است تولید انبوه نخستین گوشی هوشمند خود را در نیمه اول ۲۰۲۷ (زمستان ۱۴۰۵) آغاز کند و مدیاتک گزینه اصلی تأمین تراشه Dimensity 9600 سفارشیسازیشده با فرایند ۲ نانومتری TSMC است.
🔹این دستگاه بر وظایف مبتنیبر هوش مصنوعی تمرکز دارد و به معماری NPU دوگانه، رم LPDDR6، حافظه UFS 5.0 و پردازنده سیگنال تصویر (ISP) بهبودیافته مجهز میشود.
🔹هدف این گوشی بازتعریف تعامل کاربر با گوشی هوشمند است: بهجای اتکا به اپلیکیشنهای متعدد، عاملهای هوش مصنوعی وظایف را مستقیماً براساس نیت کاربر انجام میدهند.
🔹پیشبینی میشود مجموع محمولههای این گوشی در سالهای ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ به حدود ۳۰ میلیون واحد برسد.
بهگفته مینگ-چی کو، OpenAI ممکن است توسعه نخستین گوشی هوشمند خود را با هدف تولید انبوه در نیمه اول ۲۰۲۷ (زمستان ۱۴۰۵) تسریع کند. مدیاتک (MediaTek) درحالحاضر گزینه اصلی برای تأمین پردازنده است و انتظار میرود این تراشه یک نسخه سفارشی برپایه Dimensity 9600 باشد که با فرایند N2P شرکت TSMC در نیمه دوم ۲۰۲۶ تولید میشود.
سختافزار این دستگاه بهشدت بر وظایف مبتنیبر هوش مصنوعی متمرکز است. معماری NPU دوگانه (Dual NPU) برای پردازش لایهای طراحی شده و حافظه و ذخیرهسازی نیز با رم LPDDR6 و حافظه UFS 5.0 ارتقا مییابند تا گلوگاههای پردازش مداوم هوش مصنوعی را کاهش دهند.
برای تصویربرداری، یک پردازنده سیگنال تصویر (ISP) بهبودیافته درنظر گرفته شده که خروجی با دامنه دینامیکی بالا (HDR) را بهبود میبخشد و به دستگاه کمک میکند محیط واقعی را بهتر تفسیر بصری کند.
بهگفته کو، این دستگاه ممکن است نحوه تعامل کاربران با گوشیهای هوشمند را از نو تعریف کند. بهجای اتکا به چندین اپلیکیشن مختلف، تمرکز میتواند به سمت عاملهای هوش مصنوعی تغییر کند که وظایف را مستقیماً براساس نیت کاربر انجام میدهند. این رویکرد نیازمند یکپارچگی عمیق بین سختافزار و نرمافزار است و به OpenAI اجازه میدهد کل تجربه کاربری را بدون محدودیتهای پلتفرمی موجود در اکوسیستمهای کنونی کنترل کند.
همچنین انتظار میرود این گوشی بهطور مداوم زمینه کاربری شامل رفتار و الگوهای استفاده را پردازش کند، که این موضوع کارایی پردازش روی دستگاه (On-Device) را حیاتی میسازد. وظایف سادهتر میتوانند بهصورت محلی مدیریت شوند، درحالیکه فرایندهای سنگینتر از طریق سیستمهای هوش مصنوعی ابری اجرا میگردند. ویژگیهای امنیتی مانند pKVM و inline hashing نیز در طراحی سیستم گنجانده شدهاند.
اگر روند توسعه طبق برنامه پیش برود، مجموع محمولههای این گوشی میتواند در سالهای ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ به حدود ۳۰ میلیون واحد برسد. بهنظر شما آیا یک گوشی کاملاً مبتنیبر عاملهای هوش مصنوعی میتواند جایگزین مدل سنتی اپلیکیشنها شود یا این مفهوم هنوز برای پذیرش عمومی زود است؟
