سامسونگ بدون شک محبوبترین تولیدکننده گوشیهای اندرویدی در جهان است، اما بسیاری از طرفداران این برند از یک موضوع گلایه دارند: گوشیهای سامسونگ در مقایسه با رقبای چینی، ارتقای سختافزاری بسیار کمی را تجربه میکنند. برای مثال، گلکسی S25 و نسخه پلاس آن، علیرغم بهرهمندی از تراشه جدید، همچنان از همان مشخصات دوربین و سرعت شارژی استفاده میکنند که در سری S22 دیده بودیم. حتی در گلکسی S25 اولترا نیز بهجز تغییر در دوربین فوقعریض و محافظ نمایشگر، فناوری باتری و شارژر دستنخورده باقی مانده است.
🔹 محدودیت در تأمین انبوه قطعات پیشرفته، مانع اصلی استفاده از سنسورهای یک اینچی در گوشیهای سامسونگ است.
🔹 ترس از تکرار فاجعه نوت ۷ باعث شده تا سامسونگ در ارتقای سرعت شارژ و ظرفیت باتری بسیار محتاط عمل کند.
🔹 اولویتبندی سود عملیاتی و کاهش هزینهها، دلیل استفاده از قطعات قدیمی در مدلهای جدید است.
🔹 نبود رقابت جدی در بازار آمریکا (پس از تحریم هواوی) انگیزه نوآوری سریع را از این شرکت گرفته است.
درحالیکه برندهایی مثل شیائومی، اوپو و وانپلاس بهسرعت تکنولوژیهای جدید را پذیرفتهاند، سامسونگ مسیری محافظهکارانه را دنبال میکند. در ادامه ۵ دلیل اصلی این استراتژی را بررسی میکنیم.
سامسونگ بیش از هر شرکت دیگری در دنیای اندروید گوشی میفروشد. این حجم عظیم فروش، یک چالش بزرگ ایجاد میکند: تأمین قطعات. اگر سامسونگ بخواهد از یک قطعه بسیار پیشرفته (مثل سنسور دوربین یک اینچی) استفاده کند، باید اطمینان حاصل کند که تأمینکنندگان میتوانند دهها میلیون عدد از آن را تولید کنند. بههمیندلیل، این شرکت ترجیح میدهد از قطعات قابلاعتماد و تستبیشتری استفاده کند که تولید انبوه آنها بهراحتی امکانپذیر است.
آیا فاجعه انفجار نوت ۷ هنوز بر بخش تحقیقوتوسعه این شرکت سایه انداخته است؟
یکی از دلایل اصلی که گوشیهای سامسونگ در زمینه باتری ارتقای چشمگیری ندارند، نگرانیهای امنیتی است. پس از ماجرای انفجار باتریهای گلکسی نوت ۷ در سال ۲۰۱۶، سامسونگ بهشدت در این زمینه محتاط شد. درحالیکه رقبای چینی از باتریهای سیلیکون-کربن با ظرفیتهای خیرهکننده (مانند ۷۵۰۰ میلیآمپرساعتی در اوپو Find X9 Pro) استفاده میکنند، سامسونگ همچنان به باتریهای لیتیوم-یونی وفادار مانده است. برای مثال، باتری ۵۰۰۰ میلیآمپرساعتی اس ۲۵ اولترا دقیقاً همان ظرفیتی را دارد که در اس ۲۱ اولترا دیده بودیم.
تولید قطعات جدید گرانتر است و سامسونگ برای حفظ سودآوری خود، ترجیح میدهد از قطعات قدیمیتر و ارزانتر استفاده کند. این تمرکز بر سود در مدلهای پایه بیشتر جلبتوجه میکند؛ جایی که همچنان شاهد دوربینهای ۱۰ مگاپیکسلی تلهفوتو هستیم، درحالیکه رقبا از سنسورهای ۵۰ مگاپیکسلی پریسکوپی استفاده میکنند. همچنین محدود کردن قابلیتهایی مثل شارژ ۴۵ واتی به مدل اولترا، ترفندی است تا کاربران را به خرید مدل گرانقیمتتر ترغیب کند. بسیاری از تحلیلگران، مدیریت تیام رو را عامل اصلی این ایستایی میدانند.
پس از تحریمهای آمریکا علیه هواوی، سامسونگ یکی از بزرگترین رقبای خود را در بازار جهانی از دست داد. هواوی شرکتی بود که سامسونگ را مجبور به نوآوری در زمینه دوربینهای پریسکوپی و تراشههای هوش مصنوعی میکرد. درحالحاضر در بازار آمریکا، رقبای چینی حضور قدرتمندی ندارند و سامسونگ لزومی نمیبیند که برای حفظ سهم بازار خود، هزینههای گزافی صرف ارتقای سختافزاری بیشازحد کند.
کاهش فشار رقابت بر گوشیهای سامسونگ پس از حذف هواوی
سامسونگ تنها یک سازنده گوشی نیست؛ این شرکت تولیدکننده تراشه، رم، حافظه و نمایشگر نیز هست. بههمیندلیل، بخش موبایل گاهی مجبور است از قطعات ساخت خود سامسونگ استفاده کند، حتی اگر نمونههای بهتری در بازار وجود داشته باشد. استفاده از تراشههای اگزینوس بهجای اسنپدراگون در برخی بازارها، نمونه بارز این سیاست است. این تراشهها که معمولاً توسط سامسونگ فاندری تولید میشوند، در اکثر مواقع از نظر عملکرد و مصرف باتری نسبتبه رقبای ساخته شده توسط TSMC در سطح پایینتری قرار میگیرند.
بهنظر شما تا چه زمانی کاربران وفادار سامسونگ به خرید گوشیهایی با سختافزار تکراری ادامه میدهند و آیا برند دیگری میتواند جایگاه این غول کرهای را تصاحب کند؟
