شرکت اسپیس ایکس در یک اقدام جاهطلبانه دیگر، بهتازگی درخواستی را به کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) ارائه کرده است تا مجوز پرتاب یک منظومه ماهوارهای عظیم شامل ۱ میلیون دیتاسنتر را دریافت کند. هدف اصلی این پروژه، استقرار دیتاسنترهای فضایی اسپیس ایکس در مدار زمین است که تمام انرژی خود را از خورشید تامین میکنند. اگرچه بعید بهنظر میرسد که رگولاتوری با چنین عدد بزرگی موافقت کند، اما این حرکت نشاندهنده استراتژی ایلان ماسک برای تغییر زیرساختهای هوش مصنوعی در آینده است.
🔹 درخواست مجوز برای پرتاب ۱ میلیون دیتاسنتر فضایی اسپیس ایکس
🔹 استفاده از انرژی خورشیدی و لیزر برای ارتباط بین ماهوارهها
🔹 راهکاری برای کاهش مصرف آب و برق در صنعت هوش مصنوعی
🔹 نگرانی کارشناسان از افزایش شدید زبالههای فضایی
🔹 تلاش برای رسیدن به تمدن نوع دوم (Kardashev II)
در پروندهای که روز جمعه (۱۰ بهمن) ثبت شده، اسپیس ایکس پیشنهاد ایجاد شبکهای از دیتاسنترها در مدار نزدیک زمین (LEO) را داده است که از طریق لیزر با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند. ادبیات بهکار رفته در این درخواست بسیار بلندپروازانه است و این پروژه را «اولین قدم بهسوی تبدیل شدن به تمدن سطح دوم کارداشف (Kardashev II)» مینامد؛ تمدنی که میتواند از تمام انرژی خورشید خود بهرهبرداری کند.
تحلیلگران معتقدند که درخواست برای ۱ میلیون ماهواره، احتمالاً یک تاکتیک مذاکره است. اسپیس ایکس با درخواست یک عدد غیرواقعی و بزرگ، مذاکرات را آغاز میکند تا درنهایت بتواند مجوز تعداد کمتری را که واقعاً نیاز دارد، بهدست آورد. بااینحال، حتی کسری از این تعداد نیز میتواند چهره مدار زمین را برای همیشه تغییر دهد.
در حالحاضر آژانس فضایی اروپا تخمین میزند که حدود ۱۵,۰۰۰ ماهواره در مدار زمین وجود دارد که اکثریت آنها متعلق به استارلینک هستند (طبق گزارشها بیش از ۹,۶۰۰ ماهواره فعال). اضافه شدن دیتاسنترهای فضایی اسپیس ایکس به این معادله، نگرانیها درباره زبالههای فضایی و احتمال برخورد در مدار را بهشدت افزایش میدهد.
کارشناسان هشدار میدهند که چنین انفجاری در تعداد اشیای دستساز بشر در فضا، میتواند ریسکهای غیرقابلجبرانی ایجاد کند. اما اسپیس ایکس استدلال میکند که مزایای زیستمحیطی این طرح بر خطرات آن میچربد.
پروژه جدید ایلان ماسک: دیتاسنترهای فضایی اسپیس ایکس با انرژی خورشیدی
صنعت روبهرشد هوش مصنوعی (AI) تقاضای سیریناپذیری برای انرژی و آب دارد. دیتاسنترهای زمینی نهتنها برق زیادی مصرف میکنند، بلکه برای سیستمهای خنککننده خود مقادیر زیادی آب را از منابع زیرزمینی استخراج میکنند که باعث اعتراض جوامع محلی شده است. اسپیس ایکس معتقد است که انتقال این مراکز به فضا، راهحلی مقرونبهصرفه و دوستدار محیطزیست است.
در فضا، دیتاسنترها میتوانند گرمای تولیدشده را مستقیماً به خلأ بتابانند و نیازی به آب برای خنکسازی ندارند. همچنین، آنها تقریباً بهطور انحصاری به انرژی خورشیدی آنی و باتریهای محدود متکی خواهند بود.
مخالفتها علیه دیتاسنترهای زمینی درحال افزایش است و بسیاری از شهرها مانع ساختوساز آنها میشوند. بنابراین تعجبی ندارد که غولهای فناوری بهدنبال مکانهایی باشند که هیچ همسایهای برای اعتراض وجود ندارد. ایده دیتاسنترهای فضایی اسپیس ایکس اگرچه علمی-تخیلی بهنظر میرسد، اما پاسخی منطقی به محدودیتهای منابع روی زمین است.
باید دید که آیا FCC با این درخواست بلندپروازانه موافقت میکند یا خیر. بهنظر شما آیا انتقال سرورهای هوش مصنوعی به فضا ایده خوبی است یا خطرات زبالههای فضایی آن بیشتر از سودش خواهد بود؟
