آیفون Duo بهعنوان نخستین گوشی تاشوی اپل، طراحی پیچیدهتری نسبت به آیفونهای معمولی دارد؛ دو نمایشگر، بدنه سنگینتر و لولایی که دو نیمه دستگاه را به یکدیگر متصل میکند. همین ویژگیها این سؤال را مطرح میکنند که آیا گوشی تاشوی اپل در برابر سقوط و ضربه بهاندازه مدلهای معمولی مقاوم است؟ یک آزمایش سقوط با مقایسه آیفون Duo و آیفون ۱۸ پرو مکس، از مقاومت قابلقبول این گوشی در برخی سناریوها و آسیبپذیری جدی لولای آن در ضربههای مکرر پرده برمیدارد.
🔷 آیفون Duo و آیفون ۱۸ پرو مکس در سه آزمایش سقوط استاندارد از ارتفاع یک متر مقایسه شدند.
🔷 شیشه پشتی هر دو گوشی در برخورد با زمین شکست، اما شدت آسیب در بخشهای دیگر متفاوت بود.
🔷 نمایشگر داخلی آیفون Duo در سقوط مستقیم از ارتفاع یک متر سالم ماند.
🔷 پس از ضربههای مکرر به لولا، نمایشگر داخلی ابتدا دچار اختلال و سپس بهشدت آسیبدیده شد.
🔷 آزمایش روی یک دستگاه انجام شده است؛ بنابراین نتایج را نمیتوان به تمام نمونهها تعمیم داد.
ابتدا اجازه بدهید به تماشای ویدئو تست سقوط آیفون دوئو بنشینیم و سپس درباره آن صحبت کنیم:
در این آزمایش، مقاومت آیفون Duo با آیفون ۱۸ پرو مکس مقایسه شده است. آزمایش با سه سقوط استاندارد از ارتفاع یک متر آغاز شد و سپس سناریوهای اختصاصی گوشی تاشوی اپل، از جمله سقوط روی نمایشگر داخلی و لولا، مورد بررسی قرار گرفتند.
در نخستین مرحله، هر دو گوشی از ارتفاع یک متر مستقیماً روی پنل پشتی سقوط کردند. نتیجه نشان داد که شیشه پشتی هر دو دستگاه ترک برداشت؛ بااینحال، گستره آسیب در آنها یکسان نبود.
🔴 همچنین تماشا کنید: تست مقاومت آیفون Duo به شکست لولا و نابودی نمایشگر ختم شد
از آنجا که بخش بیشتری از پنل پشتی آیفون Duo از شیشه تشکیل شده است، ترکها در سطح وسیعتری گسترش پیدا کردند. در آیفون ۱۸ پرو مکس، آسیب عمدتاً به قسمت شیشهای پشت گوشی محدود ماند و بخش آلومینیومی اطراف آن تنها چند خراش برداشت.
در مرحله دوم، هر دو گوشی از ارتفاع یک متر روی گوشه بدنه سقوط کردند. پس از این برخورد، هر دو دستگاه همچنان بهطور کامل کار میکردند و آسیبهای ایجادشده عمدتاً ظاهری بودند.
بااینحال، تفاوت جنس فریمها در ظاهر گوشیها مشخص بود. فریم آلومینیومی آیفون ۱۸ پرو مکس آسیب بیشتری دید؛ بخشی از رنگ آن خراشیده شد و فرورفتگی نیز روی بدنه به وجود آمد. آزمایشکننده اشاره کرد که آسیب مشابهی را در تست سقوط آیفون ۱۷ پرو مکس نیز مشاهده کرده بود؛ بنابراین، این اتفاق لزوماً موردی کاملاً استثنایی نیست.
در مقابل، فریم تیتانیومی آیفون Duo پس از سقوط روی گوشه دستگاه وضعیت ظاهری بهتری داشت. هرچند آثار ضربه زیر نور مستقیم قابل مشاهده بود، اما در نور معمولی کمتر به چشم میآمد.
در سومین آزمایش استاندارد، هر دو گوشی از ارتفاع یک متر مستقیماً روی نمایشگر سقوط کردند. این بار نتیجه برخلاف دو مرحله قبلی بود: شیشه نمایشگر آیفون Duo شکست، اما نمایشگر آیفون ۱۸ پرو مکس سالم ماند.
البته نمیتوان صرفاً بر اساس این آزمایش نتیجه گرفت که آیفون ۱۸ پرو مکس بهطور کلی در برابر سقوط از آیفون Duo مقاومتر است. چند عامل ممکن است در تفاوت نتیجه نقش داشته باشند؛ از جمله وزن کمتر آیفون ۱۸ پرو مکس، توزیع نیرو در سطح برخورد و تفاوت میزان سختی فریم آلومینیومی با فریم تیتانیومی.
همچنین این آزمایش تنها روی یک نمونه از هر گوشی انجام شده است. به همین دلیل، برای نتیجهگیری دقیقتر به آزمایش دستگاههای بیشتر نیاز است و نمیتوان تفاوت مشاهدهشده را به تمام نمونههای این دو گوشی تعمیم داد.
پس از سه آزمایش مشترک، نوبت به بررسی ویژگیهای اختصاصی گوشی تاشوی اپل رسید. در نخستین مرحله، آیفون Duo در حالت بازشده از ارتفاع یک متر روی گوشه بدنه سقوط کرد.
نتیجه بهتر از انتظار بود؛ نمایشگر داخلی ترک نخورد و گوشی نیز هنگام برخورد تا نشد. لولا توانست دستگاه را در وضعیت خود نگه دارد و فریم تیتانیومی در محل برخورد نیز مقاومت خوبی نشان داد. بررسی ۱۵ مورد مختلف پس از سقوط هم هیچ اختلالی در عملکرد دستگاه نشان نداد.
آزمایشکننده سپس گوشی را مستقیماً روی نمایشگر داخلی انداخت. برخلاف انتظار، نمایشگر داخلی پس از این سقوط نیز بدون ترکخوردگی یا شکستگی باقی ماند و بهسختی میشد متوجه شد که گوشی سقوط کرده است.
یکی از دلایل احتمالی این نتیجه، وجود لبهای اندکی برجسته در اطراف نمایشگر است که تماس مستقیم صفحه با سطح زمین را کاهش میدهد. همچنین یک محافظ نمایشگر با بافت نانو از پیش روی صفحه نصب شده بود.
بااینحال، نتیجه این آزمایش به معنای شکستناپذیر بودن نمایشگر داخلی نیست. سقوط روی سطحی تیزتر یا ناهموارتر میتوانست نتیجه متفاوتی داشته باشد. بنابراین، مقاومت نمایشگر تنها در شرایط همین آزمایش تأیید شده است و نمیتوان آن را تضمینی برای جلوگیری از آسیب در سقوطهای دیگر دانست.
بخش پایانی آزمایش روی یکی از حساسترین قسمتهای گوشی تاشو، یعنی لولا، متمرکز بود. آیفون Duo چند بار از ارتفاعی نزدیک به یکونیم متر، مستقیماً روی لولا سقوط داده شد تا میزان تحمل این بخش در برابر ضربه بررسی شود.
بعد از اولین برخورد، ظاهر بیرونی گوشی همچنان سالم به نظر میرسید؛ اما هنگام بازکردن دستگاه، مقاومت بیشتری احساس میشد و بازکردن کامل آن، بهخصوص در انتهای مسیر حرکت، دشوارتر شده بود.
علاوه بر این، پس از بازشدن گوشی مشخص شد که دو نیمه دستگاه دیگر مانند قبل کاملاً صاف و همسطح قرار نمیگیرند. این تغییر نشان میداد که احتمالاً بخشی از سازوکار داخلی لولا آسیب دیده است.
با وجود این مشکل، گوشی همچنان کار میکرد و حسگر تشخیص زاویه لولا نیز به فعالیت خود ادامه میداد. انیمیشن مربوط به باز و بسته شدن دستگاه هم زاویه لولا را بهدرستی نمایش میداد.
پس از دومین سقوط روی لولا، آسیب جدیتری ظاهر شد: یک خط بزرگ در امتداد محل تاخوردگی روی نمایشگر داخلی ایجاد شد. صفحه همچنان تصویر نمایش میداد، اما گاهی لمسهای ناخواسته ثبت میشد یا نمایشگر برای چند لحظه به لمس پاسخ نمیداد. با بستن و بازکردن مجدد گوشی، عملکرد لمسی دوباره برمیگشت.
نکته مهم این بود که نمایشگر داخلی هنگام برخورد مستقیماً با زمین تماس نداشت؛ زیرا گوشی در حالت بسته سقوط کرده بود. بنابراین، آسیب مشاهدهشده احتمالاً از انتقال نیروی ضربه به بخشهای داخلی دستگاه ناشی شده بود.
البته تا این مرحله گوشی چندین بار سقوط کرده بود و نمیتوان با قطعیت گفت که همین آسیب در نخستین سقوط یک دستگاه سالم نیز رخ میدهد. بااینحال، نتیجه نشان میداد ضربه واردشده به لولا میتواند به نمایشگر داخلی نیز آسیب برساند.
پس از سومین سقوط روی لولا، تغییر محسوسی در وضعیت گوشی مشاهده نشد و آزمایش ادامه پیدا کرد. اما چهارمین برخورد پیامد بسیار شدیدتری داشت و بخش بزرگی از نمایشگر داخلی از کار افتاد.
در این مرحله، تمام نیمه چپ نمایشگر داخلی از کار افتاده بود و نیمه راست، با وجود نمایش تصویر، دیگر به لمس پاسخ نمیداد. در مقابل، نمایشگر بیرونی همچنان بدون مشکل کار میکرد. به همین دلیل، آزمایشکننده تصمیم گرفت تست را در همین مرحله متوقف کند.
نتایج آزمایش نشان میدهد آیفون Duo در برخی سناریوها عملکرد قابلقبولی دارد. این گوشی پس از سقوط روی گوشه بدنه در حالت بازشده همچنان سالم و کاربردی باقی ماند و نمایشگر داخلی آن نیز در سقوط مستقیم از ارتفاع یک متر آسیب ظاهری ندید.
بااینحال، شرایط پس از ضربههای مکرر به لولا کاملاً متفاوت بود. نخست بازکردن گوشی دشوار شد، سپس نمایشگر داخلی با اختلال لمسی و یک خط آسیب در امتداد محل تاخوردگی مواجه شد و در نهایت بخش بزرگی از پنل داخلی از کار افتاد.
باید توجه داشت که این آزمایش تنها روی یک دستگاه انجام شده و نتیجه آن ممکن است در نمونهای دیگر متفاوت باشد. از سوی دیگر، آزمایشکننده اشاره کرده است که پیشتر گوشیهای دیگری را در سقوطهای بسیار شدید قرار داده، اما دقیقاً با چنین نوع خرابی مواجه نشده بود. به همین دلیل، استفاده از محافظ مناسب برای آیفون Duo، بهویژه برای افرادی که احتمال افتادن گوشی از دستشان زیاد است، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
آیفون Duo در سه مرحله ابتدایی آزمایش سقوط، بهجز شکستگی شیشه پشتی، عملکرد نسبتاً خوبی داشت و حتی سقوط مستقیم روی نمایشگر داخلی را بدون شکستگی پشت سر گذاشت. اما ضربههای مکرر به لولا نشان دادند که آسیب به این بخش میتواند به نمایشگر داخلی منتقل شود و در نهایت آن را از کار بیندازد. با توجه به آزمایش یک نمونه، هنوز نمیتوان درباره مقاومت تمام دستگاهها حکم قطعی داد.
به نظر شما در یک گوشی تاشو، مقاومت نمایشگر داخلی مهمتر است یا دوام لولا و سازوکار باز و بسته شدن دستگاه؟