سرورهای جدید اپل ظاهراً با استفاده از تراشه M5 و معماری متفاوتی نسبت به سرورهای معمول در حال توسعه هستند. تصاویر فاششده، سختافزار مورد استفاده در زیرساخت Private Cloud Compute اپل را نشان میدهند؛ سرورهایی که از ماژولهای پردازشی قابل تعویض در محل استفاده میکنند و برای پردازشهای ابری هوش مصنوعی طراحی شدهاند.
تصاویر جدیدی که توسط کاربری در شبکه اجتماعی X منتشر شدهاند، سختافزار پشت سرورهای Private Cloud Compute اپل را نشان میدهند. این زیرساخت برای پردازش ابری وظایف هوش مصنوعی طراحی شده و در نمونه فاششده، بهجای استفاده از معماری متداول سرورها، از تراشه M5 اپل بهره میبرد.
سرورهای M5 اپل
در تصاویر، یک محفظه رکمونت دیده میشود که چندین ماژول پردازشی را در خود جای داده است. هر ماژول روی بردی شبیه کارت PCIe نصب شده و ضامنهای آبیرنگ برای خارج کردن سریع برد دارد؛ قابلیتی که نشان میدهد ماژولها برای سرویس و تعویض در محل طراحی شدهاند.
یکی از تصاویر، دیاگرام سرویس این سرور را نیز نشان میدهد. در این دیاگرام، ۱۴ موقعیت برد با شمارههای ۰ تا ۱۳ مشخص شده و برای هر موقعیت نیز یک شماره قطعه اختصاصی اپل یا APN در نظر گرفته شده است.
سرورهای M5 اپل
این موضوع میتواند نشاندهنده معماری ماژولاری باشد که در آن قطعات پردازشی بهصورت مستقل قابل تعویض هستند. چنین طراحیای با سرورهای سنتی که معمولا بر پایه یک برد اصلی یکپارچه ساخته میشوند، تفاوت دارد.
نمای نزدیک یکی از ماژولها، یک تراشه M5 را در مرکز برد نشان میدهد که در اطراف آن خمیر حرارتی قرار گرفته است. در بخش پایینی برد نیز مدارهای تنظیم ولتاژ یا VRM دیده میشوند.
این برد همچنین به یک کانکتور لبهای طلایی مجهز است که برای اتصال به بکپلین سرور استفاده میشود. روی برد نیز برچسبی با شماره قطعه اپل 631-13397 مشاهده میشود.
تصویر گستردهتر از شاسی، یک سرور کاملاً مجهز را نشان میدهد که ماژولهای پردازشی آن روی نوارهای نگهدارنده قرار گرفتهاند. هر نوار میتواند هشت برد را در خود جای دهد و در تصویر دو ردیف از این مجموعه دیده میشود.
در میان این ردیفها نیز یک سامانه انتقال حرارت مبتنی بر لولههای حرارتی قرار گرفته است. دیاگرام سرویس نصبشده در قسمت داخلی درپوش نیز ۱۴ موقعیت برد را با شمارههای ۰ تا ۱۳ مشخص میکند.
این چیدمان لزوماً به این معنا نیست که کل شاسی تنها به دو ردیف محدود میشود؛ همچنین مشخص نیست دیاگرام موجود دقیقاً با یک شبکه متقارن از بردها مطابقت داشته باشد. با این حال، مجموع این شواهد به معماریای اشاره میکند که از ابتدا برای تعویض ماژولها در محل طراحی شده است.
تراشه M5 از نظر قدرت پردازشی با تراشههای ورکاستیشن اپل مانند M3 Ultra قابل مقایسه نیست، اما نقطه قوت آن بهرهوری انرژی است. مصرف انرژی و تولید حرارت پایینتر این تراشهها میتواند به اپل اجازه دهد چندین واحد پردازشی را در فضای نسبتاً فشرده یک شاسی سرور قرار دهد.
این رویکرد با ساختار Private Cloud Compute یا PCC اپل نیز همخوانی دارد. این زیرساخت برای پردازش وظایف هوش مصنوعی در فضای ابری ساخته شده و بهجای پردازندههای مرسوم سروری، از تراشههایی در کلاس دستگاههای اپل استفاده میکند.
هدف این معماری، گسترش همان مدل پردازش و حریم خصوصی مبتنی بر دستگاه به مقیاس ابری است؛ به این معنا که اپل میتواند برخی پردازشهای هوش مصنوعی را به زیرساخت ابری منتقل کند، در حالی که معماری سختافزاری و نرمافزاری PCC برای حفظ رویکرد حریم خصوصی اپل طراحی شده است.
با وجود جزئیات قابل توجه تصاویر، باید در نظر داشت که این اطلاعات تأیید رسمی نشدهاند. تصاویر فاششده ممکن است مربوط به یک نمونه مهندسی یا نسخه پیشتولید باشند و سختافزار نهایی اپل میتواند از نظر طراحی برد، چیدمان قطعات و مشخصات فنی با این نمونه تفاوت داشته باشد.
بنابراین، در حال حاضر نمیتوان جزئیات مشاهدهشده را مشخصات نهایی سرورهای جدید اپل دانست.
تصاویر فاششده، در صورت صحت، نشان میدهند اپل برای زیرساخت Private Cloud Compute خود به سراغ معماری سروری متفاوتی رفته است؛ معماریای که در آن تراشههای M5 روی ماژولهای جداگانه قرار گرفتهاند و امکان تعویض آنها در محل وجود دارد.
🔴 همچنین بخوانید: اپل از تراشه M6 و M5 Ultra رونمایی کرد؛ نخستین تراشه ۲ نانومتری اپل و قدرتمندترین چیپست تاریخ این شرکت
نظر شما چیست؟ آیا استفاده از تراشههای سری M اپل در سرورهای ابری را نسبت به پردازندههای سنتی سروری منطقی میدانید؟
