یک نسخه کپیشده (کلون) جدید از بازی محبوب و نوستالژیک فلپیبرد سروصدای زیادی به پا کرده است؛ اما اینبار خبری از ضربه زدن روی صفحه نیست. این بازی که Foldy Bird نام دارد، مکانیسم ساده لمسی را به یک چالش فیزیکی و خطرناک تبدیل کرده است. در این بازی، صاحبان گوشی تاشو برای نگهداشتن پرنده در هوا، باید بهجای لمس نمایشگر، دستگاه خود را باز و بسته کنند؛ ایدهای که هر پرش در آن میتواند هزینهی سنگین تعمیر لولا را به کاربر تحمیل کند.
🔹معرفی بازی تحت وب Foldy Bird با الهام از عنوان کلاسیک فلپیبرد
🔹استفاده از سنسور زاویه لولا برای کنترل پرش پرنده در بازی
🔹اجرا بهصورت مستقیم در مرورگر کروم و بدون نیاز به نصب اپلیکیشن
🔹هشدار جدی درباره احتمال خرابی لولا و نمایشگر گوشیهای تاشو در اثر استفاده مداوم
بازی Foldy Bird یک پروژه تحت وب است که توسط یکی از کاربران شبکه اجتماعی X با نام کاربری rebane2001 توسعه یافته و مستقیماً در مرورگر Chrome اجرا میشود. برای تجربه این بازی نیاز به دانلود هیچ اپلیکیشنی نیست و تنها کافی است صفحه مربوطه را در یک گوشی تاشو سازگار باز کنید.
این بازی از API تشخیص زاویه لولا در مرورگر استفاده میکند؛ بنابراین زمانی که کاربر گوشی را باز میکند (Unfold)، پرنده یک پرش انجام میدهد. سایر اجزای بازی دقیقاً مشابه نسخه کلاسیک فلپیبرد طراحی شدهاند؛ از لولههای سبز رنگ گرفته تا زمانبندی بیرحمانهای که نسخه اصلی را به عنوانی اعصابخردکن تبدیل کرده بود.
از نقطهنظر فنی، ایده پشت این بازی واقعاً هوشمندانه است. گوشیهای تاشو مانند سری گلکسی Z Fold سامسونگ، برای ارائه قابلیتهایی نظیر Flex Mode به سنسورهای دقیق لولا وابسته هستند. Foldy Bird با تغییر کاربری این سختافزار برای گیمپلی، نشان میدهد که سنسورهای مدرن تا چه حد پاسخگو و دقیق شدهاند. این یک نمونه کوچک اما جالب است که نشان میدهد توسعهدهندگان چگونه میتوانند با فرمفاکتورهای جدید فراتر از تقسیم صفحه (Split-screen) بازی کنند.
باوجود جذابیت فنی، دوام و استحکام دستگاه نگرانی اصلی در این بازی است. اگرچه شرکتهایی مانند سامسونگ اکنون هفت نسل از دستگاههای تاشو را عرضه کردهاند و کیفیت ساخت آنها بهبود یافته است، اما لولا و نمایشگر داخلی همچنان قطعات مکانیکی محسوب میشوند که بهمرورزمان فرسوده خواهند شد.
نکات مهمی که باید پیش از اجرای این بازی درنظر بگیرید:
درنتیجه، Foldy Bird یک آزمایش سرگرمکننده است، اما امتحان کردن آن روی گوشی اصلی و گرانقیمتتان توصیه نمیشود؛ مگر اینکه مشتاق باشید ادعاهای تبلیغاتی سازندگان درباره عمر مفید لولاها را به خشنترین شکل ممکن راستیآزمایی کنید.
بهنظر شما آیا توسعهدهندگان باید از قابلیتهای فیزیکی گوشیهای تاشو برای بازیسازی استفاده کنند یا این کار تنها باعث خرابی دستگاه میشود؟