آموزش مدلهای هوش مصنوعی بزرگ (Large AI Models) به یکی از بزرگترین چالشهای دنیای محاسبات مدرن تبدیل شده است. این چالش تنها به پیچیدگی فنی محدود نمیشود؛ بلکه هزینههای سرسامآور، مصرف برق نجومی و اتلاف منابع سختافزاری، شرکتها را تحت فشار قرار داده است. اما اکنون، شرکت DeepSeek سال ۲۰۲۶ را با انتشار یک مقاله تحقیقاتی مهم آغاز کرده است. این شرکت رویکردی جدید را پیشنهاد میدهد که میتواند فشار سنگین آموزش هوش مصنوعی را کاهش دهد و کارایی را به طرز چشمگیری بالا ببرد.
🔵 معرفی متد جدید mHC توسط DeepSeek برای پایدارسازی آموزش مدلهای AI
🔵 هدف اصلی: جلوگیری از شکست (Crash) مدلها در حین آموزش
🔵 کاهش هزینههای نجومی و صرفهجویی در مصرف برق و ساعات پردازش GPU
🔵 عدم نیاز به استفاده از روشهای “Brute Force” و سختافزار اضافی
🔵 تمرکز بر کارایی و بهینهسازی منابع موجود به جای افزایش خام قدرت
روش پیشنهادی DeepSeek که «اتصال فراگیر محدود به منیفولد» یا به اختصار mHC نام دارد، بر یک هدف کلیدی تمرکز کرده است: آسانتر و قابلاطمینانتر کردن فرآیند آموزش مدلهای بزرگ.
برخلاف بسیاری از روشهای دیگر که صرفاً به دنبال افزایش قدرت خام هستند، ایده اصلی این روش کاهش ناپایداری در حین آموزش است. ناپایداری همان مشکلی است که باعث میشود شرکتها مجبور شوند فرآیندهای آموزشی گرانقیمت را متوقف کرده و همهچیز را از صفر شروع کنند.
به زبان ساده، بسیاری از مدلهای پیشرفته هوش مصنوعی در میانه راه آموزش دچار شکست میشوند (Crash میکنند). وقتی این اتفاق میافتد، نتایج زیر را به همراه دارد:
معماری جدید DeepSeek تلاش میکند تا با قابل پیشبینیتر کردن رفتار مدل (حتی با بزرگتر شدن ابعاد آن)، جلوی این شکستها را بگیرد.

انتشار مقاله فنی DeepSeek؛ معرفی معماری mHC برای کاهش هزینههای آموزش هوش مصنوعی
اگرچه روش mHC باعث نمیشود که خودِ GPUها برق کمتری مصرف کنند، اما با جلوگیری از خراب شدن فرآیند و نیاز به شروع مجدد، عملاً از اتلاف انرژی جلوگیری میکند.
مزیت دیگر این روش، کارایی در مقیاس بالا است. وقتی آموزش مدل پایدار باشد، شرکتها دیگر نیازی ندارند برای حل مشکل به روشهای «زور بازو» (Brute Force) متوسل شوند؛ یعنی دیگر لازم نیست برای موفقیت یک پروژه، تعداد بیشتری GPU، حافظه بیشتر یا زمان طولانیتری را صرف کنند. این یعنی کاهش کل انرژی مصرفی در چرخه آموزش.
🔴 همچنین بخوانید: طوفان جدید DeepSeek؛ ادعای شکست دادن GPT-5 با مدلهای V3.2
تحقیقات DeepSeek ادعا نمیکند که کمبود سختافزار یا چالشهای انرژی را یکشبه حل میکند. در عوض، این روش نشاندهنده یک پیشرفت خاموش اما حیاتی است: استفاده بهینهتر از منابعی که همین حالا در اختیار داریم.
با ادامه رشد مدلهای زبانی، کاهش ناکارآمدیها به اندازه افزایش قدرت اهمیت پیدا میکند و این دقیقاً همان نقطهای است که معماری جدید DeepSeek میتواند تفاوت واقعی را رقم بزند.
نظر شما چیست؟
آیا بهینهسازی نرمافزاری و معماری مدلها میتواند جایگزین ولع سیریناپذیر هوش مصنوعی برای سختافزارهای قدرتمندتر شود؟ نظرات خود را درباره آینده توسعه AI بنویسید.